Kurs debiutów

341

Najlepiej książkę zareklamuje jej autor.  Książka w sprzedaży od 1-go września 2017.

Aleksander Getmański
12 sierpnia 2017

Analityczne diamenty od Milienko Lepśića

Podczas wrześniowego Pucharu Świata w Karpaczu planowana jest premierowa prezentacja drugiego wydania mojej książki o debiutach w języku polskim.

Książka ma 426 stron, 13 nowych lekcji (razem 69), około 180 poważnych wstawek i poprawek od genialnego mistrza analizy i etiud Milenko Lepśića, który przeskanował swoim precyzyjnym mikroskopem ponad połowę materiału.

Prawdziwą ozdobą książki są 43 ilustracje profesjonalnej ilustratorki, na których przedstawione są takie znane warcabowe postacie jak Mariusz Adamaszek, Podolski, Yuri Anikeev, Ivan Trofimov, Qiu Haochun, Pim Meurs, Natalia Sadowska, Roel Boomstra, Alatenghua, Wang Wensong, Sai Ya, Elena Cesnokova, itd.

Praktycznie wszędzie na koniec analizy postawiono dla wygody czytelnika jasne oznaczenia – *, [+-], [-+], [++–], [–++], [+1], [-1] itd… Rosyjskojęzycznym czytelnikom znacznie łatwiej szukać partie w TDB gdyż nazwiska pisane są łacińskim alfabetem. Na końcu książki umieszczono “Graficzny spis treści” gdzie każda lekcja połączona jest z konkretną (często pikantną) pozycją co pozwala szybko odnaleźć potrzebne schematy-debiuty.

Jestem bardzo wdzięczny Evgrafowi Zuubowowi za to, że latem 2016 roku poznał mnie z chorwackim mistrzem Milenko Lepśićem. Praktycznie od razu spadł na mnie deszcz warcabowych diamentów.

Diagram 1

Ważna pozycja w nowej lekcji pod numerem 52 – «Idea Pima Meursa w debiucie Raphaela». Wydaje się, że po 15. … 02-07(?!) 16. 33-28(!) [x] czarne są całkowicie bezbronne, ale Lepśić wkopał prawdziwy analityczny brylant – 16… 29-33 17. 38х29 24х33 18. 40-34. Możliwe 18. 43-38 12-17 19. 38×29 19-24 20. 30×19 14×43 21. 25×05 18-23 22. 48×39 04-10 23. 28×19 17×28 24. 32×23 21×32 25. 37×28 26х48! Gorsze jest 25. … 26×46? 26. 05×14 09×20 27. 42-37 13×24 28. 39-34 46×32 29. 28×37 20-25 30. 34-30 25х34 31. 40х20 15х24 32. 44-39 07-12 [+-], pozycja jest lepsza dla białych, jednak zdaniem Lepśića, czarne mogą z trudem zremisować. 26. 05х14 48х12 27. 14-05 13х24 28. 28-23 12х29 29. 44-39 29-38 30. 39-33 38х29 31. 40-34 29х40 32. 45х34 [=] z remisową końcówką “damka za cztery”. 18. … 11-17!!! Rzecz jasna, takiej ognistej ofiary programy komputerowe nie widzą nawet z bliska! Ale jak wykazał Lepśić?! 19. 22х02 33х22.

Diagram 2

Rzadka pozycja. Czarne mają damkę przewagi, są na posunięciu, ale wygranej nie widać. Jak kontynuować partię? Rozpatrzmy tutaj (w książce, rzecz jasna, Lepśić pokazuje wiele innych krętych wariantów) jedynie centralny wariant, gdzie pozostają jedynie po dwa kamienie z każdej strony – 20. 39-33 19-24 21. 30х19 14х23 22. 25х05 23-28 23. 32х23 18х47 24. 27х07 47х01. Powstała ciekawa remisowa końcówka z trzema damkami. 25. 31-27 21х32 26. 37х28 26-31 27. 36×27 16-21 28. 27×16 06-11 29. 16×07 01×46 30. 48-43 13-18 31. 02×22 09-13 32. 22×09 03×14 33. 05×41 46×49 34. 50-44 49×40 35. 45×34 04-09 36. 34-29 15-20 37. 35-30 20-25* 38. 30-24 09-14* 39. 29-23.

Diagram 3

39. … 14-20* [=]. Sądzę, że w najbliższym czasie zobaczymy tak rozegrane “arcymistrzowskie” remisy!

Lub taka, piękna przewrotna pozycja…

Diagram 4

Ta pozycja powstaje ze starej lekcji pod numerem 6 «Wariant Aada Ivensa w systemie Kellera». Zadziwiające, że ten, moim zdaniem, mocno pachnący naftaliną wariant Kellera z wymianą na bandę – 5. 31-27(!?) 22х31 6. 37х26 — jest współcześnie popularny u juniorów i kadetów. Z pewnością w gusta młodzieży trafia ten forsowny charakter gry po obu stronach.

W pierwszym wydaniu na stronie 46 oceniam pozycję na pokazanym wyżej diagramie 4, jako korzystną dla białych i pokazuję ciekawy kombinacyjny wariant, z którego byłem dumny do poprzedniego tygodnia – 22. 45-40 10-14(?) 23. 49-44! 03-09(??) 24. 38-33(!!!) 17-21 25. 26×17 12×21 26. 33-28! 14-19 27. 40-35! 19×30.

Diagram 5

28. 28×19!! Wspaniała i nieoczekiwana idea, znaleziona z pomocą programu «Dam 2.2»! 28. … 13×33 29. 35×24!! 20×49 30. 39×28 49×27 31. 31×04 [++–] z dużymi szansami na wygraną białych.

Mniej więcej rok temu Mileńko Lepśić przysłał mi do pozycji na diagramie 4 dość rzadką wymienną wariancję uderzenia Filipa, którą nie wszystkie programy komputerowe prawidłowo oceniają – 22. … 25-30!! 23. 34х05 23х43! 24. 48х39 18-23 25. 05х28 17-21 26. 26х17 11х35 27. 49-44 03-09 [+1], i białe tracą kamień. Pod ogromnym materiałem analitycznym od Lepśića nie koncentrowałem się mocno na tym taktycznym wariancie, a po prostu wprowadziłem go do książki.

Oto 8-go sierpnia podczas Młodzieżowych Mistrzostw Europy w warcabach szybkich, w analogicznej pozycji (jedynie złoty kamień «03» znajdował się na polu «04») wygrał Roman Ldokov z Iżewska z mistrzem z klasycznego turnieju, holendrem Machielem Weistrą. Rzecz jasna, Roman Ldokov znalazł tą kombinację samodzielnie i niezależnie od Lepśića. Ta wygrana w ostatniej rundzie, pozwoliła młodemu warcabiście z Iżewska wskoczyć na najniższy stopień podium!

P.S. Książka wydana została w twardej okładce. Trzy zakładki pozwalają na wygodniejszą pracę. Można ją zamówić na stronach Jacka Pawlickiego (daminator.eu) oraz kupić w Karpaczu na Pucharze Świata, w Tallinie podczas MŚ, Podczas MŚ juniorów w Dąbkach i na ME weteranów w Kołobrzegu.